Αναμένεται τις επόμενες μέρες η τελική υπογραφή από την Περιφέρεια και μέχρι το τέλος του έτους η εκκίνηση της διαδικασίας των μελετώνΟ Αναστάσιος,ο Χρήστος και ο Ιωάννης Παπαπέτρου, στις αρχές της δεκαετίας του 1920 έκτισαν στο Αγρίνιο μία από τις μεγαλύτερες καπναποθήκες, που συνδέονταν μάλιστα μέσω παράκαμψης με τον σιδηροδρομικό δίκτυο του Αγρινίου.
Οι καπναποθήκες Παπαπέτρου είναι το κλασσικότερο βιομηχανικό κτήριο της Δυτικής Ελλάδας και το σχέδιο του κτηρίου εκπονήθηκε το 1923 από Γερμανούς μηχανικούς.
Το κτίριο της οδού Μαβίλη είναι πέτρινο, τετραώροφο με υπόγειο, κεραμοσκεπές, με αυστηρή συμμετρική διάταξη των ανοιγμάτων και μορφολογία που παραπέμπει στο ύφος της Αρτ Ντεκό. Ξεχωρίζει δε για τις επιβλητικές του διαστάσεις, καθώς το μήκος του φτάνει τα 67 μέτρα και το πλάτος του τα 37.Απο το 1925 περίπου, μέχρι και τις αρχές τη δεκαετίας του ’90, το κτήριο χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη καπνού.
Οι καπναποθήκες, στο μαύρα χρόνια της κατοχής, είχαν χρησιμοποιηθεί από τους Γερμανούς, σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιών Αγρινιωτών, ως χώρος συγκέντρωσης Εβραίων που μεταφέρθηκαν στο Αγρίνιο από την Άρτα, Πρέβεζα, Γιάννενα κλπ., αλλά και Ελλήνων, Αγρινιωτών και «ξενοχωριτών», οι οποίοι συλλαμβάνονταν κατά τις οργανωμένες συλλήψεις που γίνονταν από τους Γερμανούς στο Αγρίνιο.
Μετά τη συρρίκνωση του καπνεμπορίου το κτίριο έμεινε για δεκαετίες αχρησιμοποίητο, κλείνοντας οριστικά περί το 1994.
Το 2002, το κτήριο των καπναποθηκών πωλήθηκε από τους κληρονόμους των αδερφών Παπαπέτρου στο Υπουργείο Πολιτισμού, που το έκρινε διατηρητέο, έναντι 3.300.000 ευρώ, με σκοπό την ανακαίνιση και αξιοποίησή του.
«Για πολλά χρόνια δεν είδαμε να γίνεται τίποτα», αναφέρει ο προϊστάμενος της Ιστορικής Αρχαιολογικής Εταιρίας Δυτικής Στερεάς Ελλάδας που έχει έδρα το Αγρίνιο, κ. Νικόλαος Σκιαδάς. Η Ιστορική Αρχαιολογική Εταιρία Δυτικής Στερεάς Ελλάδας είχε αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών, πραγματοποιώντας ημερίδα το 2008, με αποκλειστικό θέμα την αξιοποίηση του χώρου, ενώ με υπομνήματα στους εκάστοτε αρμόδιους υπουργούς, ζητούσε την αξιοποίηση του χώρου με τη στέγαση εκεί, ενός αρχαιολογικού μουσείου.
Η Ιστορική Αρχαιολογική Εταιρία αντέδρασε όταν πάρθηκε η απόφαση από το Υπουργείο να γίνει το Αρχαιολογικό Μουσείο στο Μεσολόγγι και αντιπρότεινε τη στέγαση ενός διαχρονικού μουσείου στο κτήριο των καπναποθηκών.
Η πρώτη αισιόδοξη είδηση για τις καπναποθήκες, μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες απόλυτης εγκατάλειψης, ήταν η έγκριση από το Δημοτικό Συμβούλιο Αγρινίου της σύναψης προγραμματικής σύμβασης μεταξύ ΥΠ.ΠΟ., δήμου Αγρινίου και Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας προκειμένου να μπει μπροστά η δημιουργία του Διαχρονικού Μουσείου της περιοχής, στις καπναποθήκες Παπαπέτρου.
Ο ιδιοκτήτης του κτιρίου ουσιαστικά δεσμεύθηκε να παράσχει διευκολύνσεις για να αξιοποιηθεί ο χώρος ενώ το βάρος των μελετών που απαιτούνται τις ανέλαβε ο δήμος.
Αυτό ήταν ουσιαστικά το πρώτο βήμα , ώστε στη συνέχεια και με τις μελέτες στα χέρια η δημοτική αρχή του Αγρινίου να επιδιώξει την ένταξη του έργου της ανακατασκευής και δημιουργίας του μουσείου στο ΕΣΠΑ που αποτελεί και τη μόνη χρηματοδοτική πηγή που μπορεί να υπάρξει για την υλοποίηση του.
Το αντικείμενο της προγραμματικής σύμβασης είναι η εκπόνηση των απαιτούμενων μελετών και η παροχή υπηρεσιών επιστημονικής και τεχνικής υποστήριξης (σύνταξη τευχών δημοπράτησης) που είναι αναγκαίες για το έργο.
Αναλυτικά, το χρονοδιάγραμμα έχει οριστεί ως εξής:
. Αρχιτεκτονική μελέτη. Διάρκεια εκπόνησης τρεις μήνες.
. Στατική διερεύνηση και προτάσεις, Διάρκεια εκπόνησης τέσσερις μήνες.
. Ηλεκτρομηχανολογική μελέτη. Διάρκεια δύο μήνες.
. Σύνταξη προϋπολογισμού & τευχών δημοπράτησης Διάρκεια ένας μήνας.
Τέλος, θα πρέπει να ληφθούν υπ΄ όψιν τυχόν παρατηρήσεις αλλά και να γίνουν τροποποιήσεις που μπορεί να ζητηθούν από τις αρμόδιες Υπηρεσίες του Δήμου και του Υπουργείου, και οι οποίες θα είναι απαραίτητες για την έγκριση των μελετών. Διάρκεια δύο μήνες.
Όλα τα παραπάνω, βέβαια, θα ξεκινήσουν με την υπογραφή της προγραμματικής σύμβασης και από τους τρεις συμβαλλομένους (ΥΠ.ΠΟ., Περιφέρεια και Δήμο).
Από τα τέλη Νοεμβρίου του 2013 που έγινε το Δημοτικό Συμβούλιο κατά το οποίο εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία η σύναψη της προγραμματικής σύμβασης, μόλις τον περασμένο Αύγουστο, δηλαδή εννέα μήνες μετά, εστάλη το σχέδιο προγραμματικής σύμβασης πολιτισμικής ανάπτυξης μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και του Δήμου Αγρινίου για το έργο «Ανακατασκευή των παλαιών καπναποθηκών Παπαπέτρου για δημιουργία διαχρονικού μουσείου» υπογεγραμμένο από τον δήμο στην Περιφέρεια, και από εκεί για έλεγχο νομιμότητας στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση.
Το θετικό είναι πως το τελευταίο που μένει πλέον, πριν η σύμβαση σταλεί στο Υπουργείο για τις τελικές υπογραφές, είναι να υπογράψει η Περιφέρεια. Η καθυστερήσεις που υπήρξαν οφείλονται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στις αλλαγές που έγιναν στα όργανα της Περιφέρειας, αναμένεται ωστόσο μέσα στις επόμενες εβδομάδες η Οικονομική Επιτροπή της Περιφέρειας να υπογράψει τη σύμβαση , πράγμα που σημαίνει πως μέχρι το τέλος του 2014 θα μπορούν, επιτέλους να ξεκινήσουν οι μελέτες.
Την εποπτεία των καπναποθηκών Παπαπέτρου έχει η Υπηρεσία Νεοτέρων Μνημείων με έδρα την Πάτρα, από την οποία έχει κατά καιρούς ζητηθεί από πολίτες και φορείς η χρήση του περιβόλου του χώρου για διάφορες δραστηριότητες. Η έγκριση από την Υπηρεσία όμως, όπως εξηγεί, ο προϊστάμενος του τμήματος μελετών κ. Γιώργος Παπανδρέου, δεν δόθηκε σε καμία περίπτωση, λόγω της επικινδυνότητας του κτηρίου από την πτώση των σοβάδων, ( οι αποκολλήσεις προέρχονται κυρίως από τον δεύτερο όροφο) και των σοβαρών φθορών στον μαντρότοιχο. Η Υπηρεσία Νεοτέρων Μνημείων από το 2006 έχει ζητήσει από τους αρμόδιους να προβούν σε σχετικές μικροεπεμβάσεις για να αποφευχθούν ατυχήματα, «ωστόσο δεν έγινε κάτι», όπως αναφέρει ο κ. Παπανδρέου.
Ο ίδιος τονίζει μάλιστα πως οι όποιες μελέτες ξεκινήσουν για το κτήριο και την μετέπειτα χρήση του, θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεγμένες: «Το κτήριο μέσα έχει πολύ χαμηλούς ορόφους, που εξυπηρετούσαν τη χρήση του ως αποθήκη καπνού. Αν αυτοί γκρεμιστούν, το κτήριο θα αποχαρακτηριστεί από διατηρητέο», αναφέρει, εξηγώντας πως οι όποιες προτάσεις θα πρέπει να έχουν ως αφετηρία την αποφυγή έστω και της παραμικρής αλλοίωσης στο εσωτερικό του κτηρίου.
Μαρίνα Ζαρκαβέλη
Εφημερίδα «Γεγονός»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου