Πρωτοδικείο Αγρινίου: «Μεγαλύτερης σπουδαιότητας η ωφέλεια από την ανάπλαση του πάρκου»

   

Την στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας, μέσω των επιλογών της στις αυτοδιοικητικές εκλογές τάχθηκε υπέρ της ανάπλασης, νέες εξελίξεις υπάρχουν με το πολύπαθο έργο και ενώ ουσιαστικά όλοι βρίσκονται εν αναμονή της απόφασης του Συμβούλιου της Επικρατείας για τις προσφυγές που έχουν γίνει κατά του έργου.....
Μια απόφαση που αναμένεται στις αρχές του φθινοπώρου και που καλείται να την διαχειριστεί η νέα δημοτική αρχή του Γιώργου Παπαναστασίου, υπό το πρίσμα όμως των εξελίξεων που υπάρχουν τις τελευταίες μέρες και που σχετίζονται με την στάση του εργολάβου, την έκδοση ανοικτής επιστολής από την δημοτική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ που σε απειλητικό μάλιστα ύφος ζητά αποκατάσταση των «ζημιών που έχουν προκληθεί» από την απερχόμενη δημοτική αρχή, αλλά και την απόφαση του Πρωτοδικείου του Αγρινίου που απορρίπτει την προσφυγή κατοίκων κατά των εργασιών.
Να θυμίσουμε πως υπήρξε προσωρινή απόφαση του Πρωτοδικείου που ήταν εναρμονισμένη με την προσωρινή διαταγή του ΣτΕ αλλά η οριστική απόφαση δικαιώνει απόλυτα τον δήμο του Αγρινίου και ανάβει το πράσινο φως για συνέχιση των εργασιών σε όλο το φάσμα τους. Κάτι όμως που δεν μπορεί να γίνει μιας και το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει προσωρινά «φρενάρει» τις εργασίες, μόνο όμως σε ότι έχει να κάνει με το πράσινο.
Η απόφαση του Πρωτοδικείου Αγρινίου
Στο πολυσέλιδο έγγραφο της απόφασης του Πρωτοδικείο Αγρινίου γίνεται αναλυτική αναφορά στο σκεπτικό της απόφασης και όσα υποστηρίχτηκαν από τις δυο πλευρές, αυτή των κατοίκων που αντιδρούν στην ανάπλαση από τη μία, και του δήμου Αγρινίου, των υπηρεσιών του αλλά και πολιτών που είναι υπέρ της ανάπλασης από την άλλη. Γίνεται ακόμη αναφορά στις παρεμβάσεις που έχουν γίνει, τις καταθέσεις και τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί για να καταλήξει ως εξής:

» Λαμβανομένων υπόψη όλων των ανωτέρω αναφερθέντων στοιχείων, το Δικαστήριο πιθανολογεί ότι αφενός μεν καμία παραβίαση της μελέτης ανάπλασης του επίδικου έργου – Παπαστράτειου Πάρκου δεν έλαβε χώρα, επομένως ούτε και προσβολή της προσωπικότητας των αιτούντων επήλθε σχετικώς, αλλά ούτε και επίκειται στο μέλλον να επέλθει, αφετέρου δε ότι η ωφέλεια που θα προκύψει για τους κατοίκους της πόλης του Αγρινίου από την εκτέλεση και ολοκλήρωση του έργου αυτού, παρίσταται στην προκείμενη περίπτωση ως παρουσιάζουσα τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα για την κοινωνική τάξη και ευρυθμία, συγκρινόμενη με το δικαίωμα των αιτούντων να διεκδικούν τη μη επέμβαση – μη διενέργεια υλικών πράξεων εντός του Παπαστράτειου Πάρκου, την παύση των συγκεκριμένων εργασιών και τη διατήρηση της μέχρι πρότινος υφιστάμενης κατάστασης ή έστω και μιας μικρότερης έκτασης επέμβαση στο φυσικό αυτό χώρο. Και τούτο το τελευταίο διότι οι αρνητικές συνέπειες από την τυχόν παραδοχή της αίτησης θα είναι σοβαρότερες από την ωφέλεια των αιτούντων, δεδομένου ότι οποιαδήποτε παύση των εργασιών ανάπλασης το Πάρκου, το οποίο βρίσκεται ήδη σε οριακό σημείο βιωσιμότητας, θα έχει ως αποτέλεσμα, πέραν της επικινδυνότητας που ενέχει για τους δημότες του Αγρινίου η πτώση των υπαρχόντων εντός αυτού παλαιών δέντρων, την εγκατάλειψή του, την περαιτέρω αισθητική υποβάθμισή του και τη αξιοποίηση του ως χώρου αναψυχής των κατοίκων της πόλης εν όψει του ιδιαίτερα υψηλού κόστους της ανάπλασης σε συνδυασμό με το χρόνο λήξης της ως άνω προθεσμίας χρηματοδότησης (31-12-2015). Κατ’ ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση ως ουσία αβάσιμη και να καταδικασθούν οι αιτούντες, λόγω της ήττας τους, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των καθ’ ων (άρθρα 176, 191 ΚΠολΔ)μειωμένα, όμως λόγω της συμμετοχής του τρίτου καθ’ ου η αίτηση νομικού προσώπου του Δήμου Αγρινίου, κατ’ άρθρο 276 Ν.3463/2006 σε συνδυασμό με το άρθρο 22 του Ν.3693/1957, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα. Στην απόφαση δεν περιλαμβάνεται διάταξη για την απόρριψη ή μη των πρόσθετων περεμβάσεων, διότι πρόκειται περί διαμορφωτικών διαδικαστικών πράξεων, που δεν περιέχουν αυτοτελές αίτημα, για το οποίο να επιβάλλεται να αποφανθεί το δικαστήριο (βλ. ολ. ΑΠ 38/1997 ΕλΔ 39.55, ΑΠ 15/1998 ΕλΔ 40.630, ΕΑ 4752/1996 ΝοΒ 45.1122 (1128)).

Για τους λόγους αυτούς
Συνεκδικάζει αντιμωλία των διαδίκων την αίτηση και της αναφερόμενες στο σκεπτικό της παρούσας προφορικώς ασκηθείσες πρόσθετες παρεμβάσεις.
Απορρίπτει την αίτηση.
Καταδικάζει τους αιτούντες την πληρωμή των δικαστικών εξόδων των καθ’ ων, τα οποία ορίζει στο ποσό των εκατόν ογδόντα (180) ευρώ.»
Διακοπή από τον εργολάβο
Στο μεταξύ, όπως έγινε γνωστό μόλις πριν από λίγες μέρες και πριν εκδοθεί η απόφαση του Πρωτοδικείου, με νέο του έγγραφο προς τις Τεχνικές Υπηρεσίες του δήμου Αγρινίου ο εργολάβος κάνει γνωστή την απόφαση του να διακόψει τις εργασίες, χωρίς όμως να γίνουν παράλληλα γνωστοί και οι λόγοι αυτής του της απόφασης. Το «Γ» επικοινώνησε με εκπρόσωπο της εταιρίας που αρνήθηκε να κάνει οποιαδήποτε δήλωση, ενώ οι τεχνικές υπηρεσίες του δήμου δια της διευθύντριας κ. Ρόκου, ζήτησαν την υποβολή εγγράφου αιτήματος από την εφημερίδα για να απαντήσει μιας και αναφύονται αρκετά ερωτηματικά, σχετικά με τις συμβατικές υποχρεώσεις που υπάρχουν και εάν αυτές πληρούνται, την στάση της αρμόδιας υπηρεσίας, το τι σηματοδοτεί η εκ νέου διακοπή των εργασιών (που έτσι κι αλλιώς δεν εκτελούνταν), τις τυχόν καθυστερήσεις στα χρονοδιαγράμματα, την χρηματοδότηση κλπ.
Από την εφημερίδα «Γεγονός»