Ρεπορτάζ:Μάνος Νιφλής
m.niflis@enikos.gr
Μεγάλο νομικό ζήτημα ανακύπτει από την εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει εδώ και πολλούς μήνες το διαδικτυακό πρόγραμμα «Διαύγεια». Το μεγαλόπνοο σχέδιο για τη διαφάνεια στις συναλλαγές του δημοσίου βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης ανοίγοντας παράθυρο για την ακύρωση ή προσβολή των αποφάσεων πολλών φορέων και υπηρεσιών που δεν έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του προγράμματος.
Το υπουργείο διοικητικής μεταρρύθμισης και ηλεκτρονικής διακυβέρνσησης απαντά ότι πρόκειται για τεχνικό πρόβλημα που σύντομα θα λυθεί, ωστόσο βουλευτές και νομικοί εκτιμούν ότι θα πρέπει άμεσα να γίνει έλεγχος σε αποφάσεις που δεν αναρτήθηκαν και βάσει του νόμου θεωρούνται άκυρες.
‘Εκνομες οι αποφάσεις
‘Όταν δημιουργήθηκε η «Διαύγεια» , ο νόμος Ραγκούση ήταν σαφής ως προς την εγκυρότητα των διοικητικών και πολιτικών αποφάσεων . Ο «3861» του 2010 ανέφερε ρητά ότι «…οι πράξεις δεν εκτελούνται, εάν δεν έχει προηγηθεί η ανάρτησή τους στο Διαδίκτυο κατά τα οριζόμενα στον παρόντα νόμο».
Με τα δεδομένα του νόμου τίθεται αυτομάτως θέμα καθώς σήμερα υπάρχουν αποφάσεις φορέων που δεν έχουν αναρτηθεί ή αναρτήθηκαν αλλά οι πολίτες δεν έχουν πρόσβαση σε αυτές.
Πρόσφατα το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία διευκρινίζει ότι τα προβλήματα της προσβασιμότητας οφείλονται στο πρόγραμμα της «Διαύγειας» και όχι στην στην δική του ιστοσελίδα. Μιλήσαμε με τους τεχνικούς του Συμβουλίου και μας είπαν «Υπάρχει πρόβλημα, δεν μπορούμε να δούμε ούτε εμείς οι ίδιοι τις αποφάσεις που έχουμε αναρτήσει, ενημερώνουμε συνεχώς το υπουργείο για το πρόβλημα και μας απαντούν συνεχώς ότι είναι σε διαδικασία επίλυσης».
Ανοίγει παράθυρο
«Μπούκωσε»
Από το ρεπορτάζ προκύπτει ότι σήμερα υπάρχουν πολλοί φορείς που δεν αναρτούν τις αποφάσεις και τις πράξεις τους χωρίς να ελέγχονται από κανέναν. ‘Ένα άλλο κρούσμα αδιαφάνειας αποτελεί το κόλπο του «μπερδέματος» στις αποφάσεις που «ανεβαίνουν» στη «Διαύγεια». ‘Ανθρωπος ο οποίος έχει ασχοληθεί με το συγκεκριμένο πρόγραμμα λέει στo «enikos.gr» ότι είναι συνήθης η τακτική πολλών φορέων οι οποίοι δίνουν μία συνολική εικόνα των δαπανών τους και κανένας δεν γνωρίζει τον προορισμό μεγάλων χρηματικών ποσών. Χαρακτηριστό παράδειγμα τέτοιων περιπτώσεων είναι οι δαπάνες αμοιβών. Βάσει της διαδικασίας η πράξη θα πρέπει να αναφέρει το όνομα του αμειβόμενου και το ποσό της αμοιβής του, ωστόσο κάποιες υπηρεσίες αναφέρουν τα ονόματα και στο τέλος αναφέρουν ένα συνολικό ποσό με τη γενική ένδειξη «αμοιβές».

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου